Antigravity vs Claude Code: IDE z agentami czy czysty terminal?

Antigravity od Google i Claude Code od Anthropic podchodzą do kodowania z AI z dwóch różnych stron. Antigravity to pełne środowisko z graficznym interfejsem i agentami, które planują i wykonują zadania. Claude Code to czysty agent w terminalu, bez okien i przycisków. Do tego dochodzi różnica, która przesądza dla wielu osób: Antigravity jest w darmowym publicznym preview, a Claude Code wymaga płatnej subskrypcji.

Testowaliśmy oba lokalnie (Claude Code 2.1.198, Antigravity CLI agy 1.0.15). Poniżej rozkładamy je na interfejs, modele, cenę i to, które prostsze dla osoby nietechnicznej.

Krótko: dwie różne bramy do agentów

Antigravity to platforma agentowa oparta na VS Code, z dwoma powierzchniami: klasycznym edytorem i Managerem, w którym uruchamiasz i obserwujesz wielu agentów naraz. Agenci działają autonomicznie na styku edytora, terminala i przeglądarki. Claude Code to jeden agent, który żyje w terminalu i pracuje na Twoim lokalnym repozytorium w ciasnej pętli.

Jeśli chcesz wizualnego środowiska za darmo i lubisz widzieć, co agent robi, sprawdź Antigravity. Jeśli cenisz minimalizm terminala i najwyższą jakość kodu, bierz Claude Code.

Tabela porównawcza

Kryterium	Antigravity	Claude Code
Forma	Środowisko graficzne (VS Code) + agenci	Agent w terminalu (CLI)
Model pod spodem	Gemini 3 Pro (plus Claude Sonnet 4.5, GPT-OSS)	Claude Opus 4.8
Cena	Darmowy publiczny preview	Subskrypcja od około 73 zł/mies
Interfejs	Editor + Manager, agenci w tle	Wiersz poleceń
Artefakty	Plany, listy zadań, zrzuty, nagrania	Diffy i logi w terminalu
Platformy	macOS, Windows, Linux	macOS, Windows, Linux
Próg wejścia	Niższy dla wzrokowca, ale to pełne IDE	Wymaga oswojenia z terminalem

Interfejs: graficzne IDE kontra wiersz poleceń

To pierwsza rzecz, którą poczujesz od razu.

Antigravity daje pełne, wizualne środowisko. Jak opisuje Google Developers Blog, masz tu dwie powierzchnie: Editor (edytor z uzupełnianiem kodu i poleceniami w linii) oraz Manager, czyli miejsce, gdzie “uruchamiasz, orkiestrujesz i obserwujesz wielu agentów pracujących asynchronicznie”. Agenci nie tylko piszą kod, ale też potrafią odpalić aplikację i przetestować ją w przeglądarce. Zamiast czytać surowe logi, dostajesz artefakty: plany wdrożenia, listy zadań, zrzuty ekranu i nagrania z przeglądarki. Jeśli pojęcie środowiska jest dla Ciebie nowe, zajrzyj do hasła IDE.

Claude Code idzie w drugą stronę: żadnych okien, tylko terminal. Uruchamiasz claude w katalogu projektu i rozmawiasz z agentem tekstem. Wszystko dzieje się w wierszu poleceń, a Ty widzisz każdą zmianę jako diff. Dla kogoś oswojonego z terminalem to szybkie i przejrzyste. Dla kogoś, kto terminala nie zna, to bariera.

Model pod spodem: Gemini 3 Pro kontra Opus 4.8

Antigravity domyślnie pracuje na Gemini 3 Pro, a dokłada też wsparcie dla Claude Sonnet 4.5 i modeli GPT-OSS. Według niezależnych pomiarów Artificial Analysis (dane pobrane 2 lipca 2026) Gemini 3 Pro notuje wskaźnik inteligencji 39,6.

Claude Code stoi na Claude Opus 4.8, który w tych samych pomiarach osiąga inteligencję 55,7 i wynik w kodowaniu 74,3, plasując się w ścisłej czołówce modeli do programowania. Innymi słowy: pod względem czystej jakości modelu Opus 4.8 ma wyraźną przewagę, ale Antigravity nadrabia tym, że dostęp do Gemini 3 Pro masz w preview bez płacenia.

Cena: darmowy preview kontra subskrypcja

Tu leży najmocniejszy argument Antigravity. Narzędzie jest dostępne w publicznym preview za darmo dla osób indywidualnych (na stronie cennika widnieje plan “Individual $0/miesiąc”). W pakiecie dostajesz dostęp do Gemini 3 Pro z, jak to ujmuje Google, “hojnymi limitami”.

Trzeba być jednak uczciwym co do haczyków. Limity odświeżają się co pięć godzin i są powiązane z ilością pracy, jaką wykona agent, więc przy ciężkich zadaniach wyczerpiesz je szybciej niż przy prostych. Analizy takie jak datastudios zwracają też uwagę, że darmowość to stan preview, a nie docelowy cennik. Google już sygnalizuje, że po zakończeniu preview pojawi się rozliczenie za tokeny albo licencje na miejsce.

Claude Code wymaga subskrypcji Anthropic od startu. Plan Pro to 20 dolarów miesięcznie (około 73 złotych), a przy intensywnej pracy agentowej większość osób sięga po plan Max: 100 dolarów (około 365 złotych) albo 200 dolarów (około 730 złotych). Płacisz, ale dostajesz przewidywalne, stabilne narzędzie bez niespodzianek związanych z preview.

Autonomia agentów

Oba narzędzia potrafią samodzielnie prowadzić zadanie od początku do końca, ale inaczej to pokazują. Antigravity kładzie nacisk na obserwowalność wielu agentów naraz: w Managerze widzisz, kto co robi, a artefakty (plany, zrzuty, nagrania) pozwalają zweryfikować pracę bez wczytywania się w logi. To wygodne, gdy chcesz mieć nad wszystkim wgląd z lotu ptaka. Więcej o samej idei znajdziesz w haśle agent AI.

Claude Code stawia na jedną, ciasną pętlę pod pełną kontrolą. Agent proponuje zmianę, pokazuje diff, uruchamia testy, poprawia. Rozbicie pracy na kawałki jest możliwe przez subagentów, ale domyślnie pracujesz w jednym, przejrzystym wątku. To układ dla kogoś, kto chce trzymać rękę na pulsie każdej zmiany.

Które prostsze dla nie-programisty

Powiedzmy wprost: żadne z tych narzędzi nie jest tak proste jak app builder w stylu Lovable, gdzie budujesz aplikację samą rozmową. Oba to narzędzia dla osób, które chcą pracować blisko kodu.

Jeśli jednak wybierasz tylko między tą dwójką, dla osoby nietechnicznej łagodniejszym startem jest Antigravity. Powodów jest kilka: graficzny interfejs daje oparcie wzrokowe, artefakty tłumaczą, co agent zrobił, a darmowy preview pozwala eksperymentować bez ryzyka rachunku. Claude Code jest potężniejszy, ale wymaga oswojenia z terminalem, co dla początkującego bywa murem nie do przejścia w pierwszym tygodniu.

Zanim jednak zainstalujesz Antigravity, przejdź przez nasz przewodnik Antigravity: pierwsze kroki, gdzie krok po kroku pokazujemy pobranie, logowanie i pierwszy projekt.

Testowanie w przeglądarce i weryfikacja pracy

Ciekawa różnica dotyczy tego, jak sprawdzasz, czy agent zrobił dobrą robotę.

Antigravity potrafi sterować przeglądarką: uruchomić Twoją aplikację, kliknąć w nią i nagrać, co się dzieje. Efekt dostajesz jako artefakt, czyli zrzut ekranu albo nagranie z sesji. To wygodne, gdy budujesz coś z interfejsem i chcesz na własne oczy zobaczyć, że przycisk faktycznie działa, a nie tylko przeczytać, że agent “dodał obsługę kliknięcia”. Dla osoby nietechnicznej taka wizualna weryfikacja jest bardziej zrozumiała niż logi.

Claude Code weryfikuje pracę inaczej: uruchamia testy, pokazuje ich wynik i wyświetla diff każdej zmiany w terminalu. To precyzyjne i szybkie, ale wymaga rozumienia, co czytasz. Możesz go też połączyć z przeglądarką przez zewnętrzne narzędzia, ale nie jest to wbudowane tak wprost jak w Antigravity. Innymi słowy: Antigravity pokazuje efekt, Claude Code pokazuje kod i testy.

Stabilność kontra ryzyko preview

Ostatnia rzecz, którą warto zważyć, to dojrzałość narzędzia. Claude Code jest płatnym, ustabilizowanym produktem z przewidywalnymi limitami. Płacisz, ale wiesz, na czym stoisz, i możesz na tym budować pracę na miesiące.

Antigravity jest w publicznym preview, co ma dwie strony. Dobra: dostajesz mocne narzędzie za darmo i możesz się uczyć bez ryzyka rachunku. Mniej dobra: limity bywają zmienne, a od grudnia 2025 część użytkowników zgłasza, że darmowy przydział był kilkukrotnie przycinany i że cykl odświeżania co pięć godzin nie zawsze działa tak, jak w opisie. Do tego dochodzi niepewność, jak będzie wyglądał cennik po zakończeniu preview. Jeśli planujesz oprzeć na tym poważną pracę, wliczy to w kalkulację. Jeśli chcesz się uczyć i eksperymentować, ta niepewność mniej boli.

Co mówią użytkownicy

Tu trzeba oddać głos użytkownikom, bo opinie są ostre. Choć na starcie społeczność widziała w Antigravity poważną alternatywę dla płatnych edytorów, szybko pojawiła się fala skarg na limity. Jak opisuje 9to5Google, część osób wyczerpywała tygodniowy przydział już po godzinie pracy w Antigravity. Presja była na tyle duża, że w maju 2026 Google w jednym tygodniu dwukrotnie potroił limity Gemini i dwa razy zresetował tygodniowe przydziały. Varun Mohan, dyrektor pracujący nad projektem w DeepMind, publicznie przyznał, że użytkownicy wpadają na limit “po kilku sesjach pracy”.

Sam model limitów też bywa mylący. Jak tłumaczy dev.to, darmowy plan odświeża przydział tygodniowo, a dopiero płatne Pro i Ultra dostają odświeżanie co pięć godzin i priorytet. To najmocniejszy argument, żeby traktować darmowy preview jako plac zabaw do nauki, a nie fundament pod poważny projekt.

Werdykt

Wybierz Antigravity, jeśli chcesz wizualne środowisko z agentami za darmo, cenisz wgląd w to, co agent robi, i nie przeszkadza Ci, że to wciąż stan preview z limitami. To dobra brama do agentowego kodowania bez otwierania portfela.

Wybierz Claude Code, jeśli zależy Ci na najwyższej jakości kodu dzięki Opus 4.8, lubisz minimalizm terminala i wolisz stabilne, płatne narzędzie od preview, którego cennik dopiero się ustali. Po pełne wrażenia zajrzyj do recenzji: Antigravity oraz Claude Code.